PRATİK BAYANLAR

Nihayet biten yeleğim

Tue, 06 Oct 2009 11:46:00 +0300

Yaklaşık 3 yıl önce www.janjanli.net görüpte bayıldığım, hiç eline tığ almamış biri olarak tığı ip alıp arkadaşlara sora sora yapmaya başladığım, sonrada ipim bitince aynı markada ipi üretimden kaldırmış olmasından dolayı 2 yıldır her fırsatta yüncülere girip ip sorduğum ve en nihayet benzer bir ip bulupta bitirip giyebildiğim yeleğim. Gururla sunuyorum :-D

Aşağıdaki resim webden bulduğum resim;

S.
.. ( devamı )

Aynalar

Mon, 07 Sep 2009 16:44:00 +0300

Duvarımı süsleyen kelebek motifli aynalarım... S.
.. ( devamı )

Kristal köşe

Thu, 27 Aug 2009 10:10:00 +0300

Salonumun giriş kapısına uzun zamandır yapmayı planladığım eski kristal avize taşlarından faydalanarak tasarladığım süslemem... S.

.. ( devamı )

Uç Uç Kelebeklerim

Mon, 24 Aug 2009 15:57:00 +0300

Son zamanlarda yaptığım en keyifli alışverişlerden biriydi bu kelebekleri almak, ilk görüşte bular benim antre duvarımı süslemeli dedim. www.duvarsticker.com sitesinden satın aldım kelebeklerimi, mutlaka ama mutlaka ziyaret edin derim. duvarsticker.com ailesine teşekkürler, çalışmalarında başarılar...
.. ( devamı )

Deniz kabuklarım

Thu, 19 Feb 2009 14:58:00 +0200

Pul biriktirir gibi biriktirdiğim deniz kabukları, deniz kestaneleri, yengeç kıskaçları hepsinin memleketi başka başka ama aynı kavanozda aynı vazoda yan yana, neredeyse hepsinin hatırası var
.. ( devamı )

Süslü Damacana

Mon, 16 Feb 2009 14:00:00 +0200

Eskiden annem tüpün üzerine geçirirdi bel kısmı lastikle iyice büzdürülmüş etek gibi dikilmiş kılıfı. Bende mutfağımdaki damacanaya ince belli etek dikip süslüyeyim dedim, yakında ona bir gardrob hazırlarmışım
.. ( devamı )

Duvarlar boş kalmasın

Fri, 06 Feb 2009 09:02:00 +0200

Amerikan servis çok hoşuma gidince almadan edemedim ama masada değil duvarda değerlendirdim
.. ( devamı )

Bir ömür boyu...

Wed, 07 May 2008 09:51:00 +0300

Yaşlı bir bey, sabah erken evinden çıkmış, yolda ilerlerken, bir bisikletlinin çarpmasıyla yere yuvarlanmış ve hafif yaralanmış.
Sokaktan geçenler yaşlı beyi hemen en yakın sağlık birimine ulaştırmışlar.
Hemşireler, önce pansuman yapmışlar ve 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kırık veya çatlak olup olmadığını inceleyeceklerini' söylemişler.

Yaşlı bey huzursuzlanmış; "acelesi olduğunu, röntgen istemediğini" söylemiş. Hemşireler merakla acelesinin nedenini sormuşlar.
"Eşim huzur evinde kalıyor. Her sabah birlikte kahvaltı etmeye giderim, gecikmek istemiyorum" demiş. "Eşinize haber iletir gecikeceğinizi söyleriz" deyince.
Yaşlı adam üzgün bir ifade ile "Ne yazık ki karım Alzheimer hastası hiç bir şey anlamıyor, hatta benim kim olduğumu dahi bilmiyor" demiş.
Hemşireler hayretle "Madem sizin kim olduğunuzu bilmiyor neden hergün
onunla kahvaltı yapmak için koşuşturuyorsunuz?" diye sormuşlar.
Adam buruk bir sesle "Ama ben onun kim olduğunu biliyorum" demiş.

.. ( devamı )

Arkadaşlık budur

Mon, 28 Apr 2008 09:02:00 +0300

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi.
Asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar içinde yere düştüğünü gördü.
insanın başını bir saniye siperden çıkaramayacağı gibi bir ateş
altındaydılar.

Asker teğmenine koştu hemen:
- Komutanım, bir koşu arkadaşımı alıp geleyim mi?

'Delirdin mi?' der gibi baktı teğmen...
- Gitmene değmez oğlum, arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla
ölmüştür bile. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakin!

Ama asker o kadar ısrar etti ki, teğmen izin vermek zorunda kaldı.

- Peki, dene bakalım!

Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri, arkadaşının
yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtlandığı gibi taşıdı. Birlikte
siperin içine yuvarlandılar.

Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara yıkılmış
askere döndü:
- Sana hayatini tehlikeye atmaya değmez, dememiş miydim! Bu zaten ölmüş...
- Değdi Komutanım, değdi! dedi asker.
- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?
- Gene de değdi komutanım, çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu...

Ve onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için...
Ve, hıçkırarak, arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
'GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!'

.. ( devamı )

Oğluşumun atkı-bere takımı

Tue, 11 Mar 2008 12:00:00 +0200

Uzuuuun bir ara verdik, blogumuza birşeyler koymaya. Ama inanın hen kendi blogumuza gelen yorumları ve diğer blogcu arkadaşlarımızı takip etmekten geri kalmadık. Verdiğimiz bu araya G.nin hamileliği, benim işyeri değişikliğim neden oldu diyebiliriz. Tabi ellerimiz çok boş durmadı. Oğluşuma resimlerini gördüğünüz atkı-bere takımını ve önümüzdeki günlerde yayınlamaya çalışacağım örgüleri yaptım. Sen otuzuna kadar dur dur, sonra bir merak sar örgüye, olur mu oldu işte. Resimde gördüğünüz bereyi "sevgi yumakları" blogunda görüp örmüştüm, anlatım için tıklayınız.

Atkıyı da lastik örerek yaptım. Çok severek kullanıyorum bu takımı, umarım beğenmişsinizdir...

.. ( devamı )